about Holy Ground (March 2006) - back to mediapage

Rockformatie Shady Lane bestaat sinds het voorjaar van 2000. Melodie, dynamiek, sfeer en melancholie zijn de karaktereigenschappen die perfect aansluiten bij hun muziek, aldus de biografie. De cdemo is voorzien van een nette hoes in kleur, wel zelfproductie, maar ondanks dat ziet het er niet slordig uit. De biografie is voorzien van vrijwel alle informatie m.u.v. de herkomst. Ook is er geen bandfoto bijgevoegd, wel 3 kleine fotootjes van de bandleden, separaat. Hier kan een zaal, magazine etc. niet veel mee. Mijn advies is een zwart/wit foto in het formaat van ongeveer een half a4tje. Een, persoonlijk, begeleidend schrijven is ook bijgevoegd, wat ik een goede zaak vind.

De cdemo is getiteld 'Holy Ground' en draagt 4 songs met zich mee. De eerste is genaamd 'Holy Ground'. Meteen wordt mij al duidelijk dat de geluidskwaliteit te wensen over laat. Het maakt op mij een ietwat rommelige indruk. De zang daarentegen klinkt erg puur, zuiver en oprecht. De rustige stukken komen beter naar voren dan de ruige stukken, geluidstechnisch gezien. Het arrangement is op zijn zachts gezegd origineel te noemen. Geen standaard nummer, veel verscheidene tempowisselingen en passages zitten verworven in dit nummer. Het boeit! Interessant nummer!

Track 2 'Fragile' begint lekker rustig en dat komt ten goede van het geluid. Lekker vind ik dat de baspartijen goed naar voren komen. Op vele cdemo's zijn de baspartijen namelijk niet zo best afgemixed. Dat is bij Shady Lane dus wel anders! Jammer is het echter wel dat tijdens de ruigere stukken de baspartijen gecombineerd met de distortion van de gitaren leiden tot een brei, een muur van veel laag en de rest dreigt daarin te verdrinken. Pluspunt is, wederom, de zang. Erg goed! Ook bij 'Fragile' is er geen sprake van een standaard arrangement. Het is origineel!

De derde track 'The deep end' is er eigenlijk zo een als zijn voorgangers. Ondanks de de tracks tot dusver allen divers zijn qua opbouw vind ik wel dat het allemaal erg op elkaar lijkt. Shady Lane heeft onomstotelijk een eigen geluid en dat is te prijzen, maar de luisteraar moet wel geboeid blijven. Ik heb er een beetje moeite mee. Ik heb gewoonweg het idee dat ik nu voor de derde keer naar hetzelfde liedje luister. Ook 'The deep end' is geen standaard arrangement, wat goed is, maar af en toe een recht toe recht aan nummer kan geen kwaad.

Track vier 'The clueless scientist' begint rustig met een aangename tokkel. Zou dit nummer dan de vreemde eend in de Shady Lane bijt zijn? Ja, ik ben van mening van wel. Pluspunt aan dit nummer is de rust die regelmatig wederkeert. Dit is het beste nummer van de cdemo, in mijn optiek. Het blijft boeien, mede dankzij de gevoelige passages. Het cleane gitaar geluid is erg goed.

Al met al is dit geen onverdienstelijke cdemo, want Shady Lane beheerst wel degelijk over een eigen sound. Het nadeel daarvan is dat het verdomd lastig is om binnen die eigen sound vernieuwend bezig te zijn. Shady Lane maakt dynamische rock waar, in mijn optiek, weinig melancholie in te vinden is, sfeer daarentegen wel, verzorgd door de rustige cleane gitaarpartijen. De nummers lijken te veel op elkaar en dat gaat vervelen. Commercieel gezien zal het niets worden met Shady Lane, daarvoor zijn de arrangementen té complex, maar deze band richt zich dan ook niet op de commercie. Sterk punt is de zang, die is simpelweg fantastisch! Ik ben, helaas, niet overtuigd genoeg van deze cdemo, het moet beter kunnen, zeker de productie en dan met name de ruigere stukken, dat zou al een boel luisterergernis schelen. De website is matig, dit moet beter kunnen, zeker grafisch gezien.

Poprock score: 5/10