Verse Noten
about Shady Lane / Holy Ground (July 2006) - back to mediapageShady Lane is een rocktrio uit Friesland. Remy-de zoon-Tjassing op gitaar en zang, vader Piet op basgitaar en Roland Bosma op drums. Het geheel klinkt aardig, waarbij de productie van Studio Lucan geen recht doet aan de zangkwaliteiten van de zoon. De productiekwaliteit is er een van het zogenaamde 'bootleg'-gehalte. Schel, het doet pijn aan de oren, troebel, het ontziet de analytische vaardigheden van je gehoor niet. Verder zijn dynamiek, opbouw, instrumentbehandeling en arrangement van een zeer redelijke kwaliteit.
Deze band heeft duidelijk veel in zijn mars als het gaat om creativiteit. Dit leidt niet tot een supercommercieel resultaat, daarvoor zijn de wendingen binnen de nummers te divers. De nummers lijken soms wel wat op elkaar en een heel album met deze muziek zou niet vol te houden zijn, aangezien het geduld dat voor deze vier nummers opgebracht moet worden de gangbare limiet reeds overschrijdt.
Nummer een, 'Holy ground' is een nummer met wisselingen in dynamiek en tempo, maatwisselingen en dergelijke. Samen met het heldere stemgeluid van Remy is dit nummer duidelijk het sterkst. Gedurfd, maar totaal niet geschikt voor de grote markt.
Track twee, 'Fragile', begint met een mooi clean, delay-gitaargeluid. Soms zit de bas wat achterin de mix. Een risicovoller gedrag in het laag zou dan ook mijn advies zijn. Een lang intro gaat over in overdrive-gitaar en een niet-rockende / swingende / groovende drumpartij. Wat mij betreft zou de zoon ook eens een vrijage met een ander ritmetandem moeten aangaan, aangezien zijn kwaliteiten duidelijk het best zijn.
Het derde nummer, 'The deep end' heeft weer een mooi gitaargeluid terwijl pa in de achterhoede bezig is en Roland weer eens wat beter drumt dan het drumstel geproduceerd is.
Ook nummer vier, 'The clueless scientist', begint weer met een clean gitaargeluid, maar overdrive en tandem blijven niet achterwege en er wordt weer flink gebeukt. Ook de wendingen hier zijn creatief, hoewel ik de stem zelf niet zou voorzien van een distortion, ik vind dat genoeg bands dat al doen. En als het dan gedaan wordt, moet het wel lekker geproduceerd worden.
Je merkt het, ik kaffer nogal op de productie. Een andere studio, een ander ritmetandem en wat avontuur: Mijn gedachten gaan alweer uit naar het volgende kind van Shady Lane.






